Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

305 310 315 320 325 330 335 340 Кӱнниң харағы с ы х кiлзе, Мини сығар ы п парараар. Миң орныма срерни Пуғ тирöчке* хазираар. Хыс кiзiнiң орн ы на Мини тур ғ ыз ы п саағаннар. Оачең[-]чатчаң кӱнге Чидипте парғам, Иркем. М ы ннаң с ы хчаң оңдаайң поаза, Хачып[-]тизибис пу чирдең[.] Тура аатындағы ағастар С ы з ы п парған* поаар. Хазар ондайың пар поаза, Аннаң сығып парыбызарзың». Аатын-Тана х ы с чахсызы Харасхы чирге киркиаген. Аар[-]пер хайын турғанда, Азыр сааалығ ағас урунған. Хаза[-]хаза киагенде, Тобыра хазып килген. Саааӌын-Арығ хыс кiзi{:} «Чооғым истип ал», —чоохтабысхан. Аатын-Тана х ы с кiзi Тыңнап турадыр. —М ы ннаң сығ ы п парзаң, Харап кöр турарзың. Ааа ортызы чирде Пабам тур а з ы турӌадар. Уауғ т уран ы кöре, Тарыхкиаип ойаирз ы ң. Ч,итпарып кöр т ураз ы ң, Ах ибниң халхазы аӌых поаар. Кире ойаап парып, кöрерзиң, Ах хоаа таях поаар. Таяхт ы хап, сығазың, Тасхар сығып, кöрерзиң. Тас хазаға кирерзиң, Кiр-Сарат турӌадар. Хузырыхтаң чоғар тартсалған,