Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

150 155 160 165 170 175 180 185 Ачырғанып, ачыныбысхан х ы с кiзi, Ала харах чааз ы ахтурадыр. <„.>* Iр чахсызы Пай-Апсахтың Iкi харахт ы ң чаазы ӱзӱлип тӱс т урад ы р. «Частаң орай нағыс паламны Пирбеспин», —тип турад ы р. Алып хара кiзi Пай-Апсахт ы сапхан. Ирдиң чахсызы Хол[-]азах сарбая парған. Айланып кiлiп, хара кiзi Х ы с чахсызын хапхан. Хысхыртып, абағыртып, Сығара сöзiреп киагеннер. Хуба хара атгха алтанып, Хара кiзiнiң кистине одыртханар. Хара кiзi чибек хур ы наң Хада хурчан ы б ы схан х ы с чахс ы зын. Хара-Торғ ы апахайға* О а аңырғастығ полған. Пай-Апсах ир чахсыз ы Чоохтазарға чоохтаң хысха полған. Кӱрезип хаб ы з ы бзарға итсе, Кӱстең ағлах полған. Тс я 'ыс хара кiзi Аттар ы на аатанып чöрибискенер. Уауғ алн ы тоб ы рғанча, Сегис хара кiзi Тся' ы с пала хап пар ы б ы сханнар. Пай-Апсахт ы ң чурт ы нда Ааып кӱаӱги чох полған. Или чон ы наң хада[-]пiрге, Чобалсып, орааза халханнар. Ааа алнындағы узын х ы рн ы Ас парыбысхан кöринместер, Архы сари чазыда Аттар ы н ойаат турадыраар.