Хакасские народные сказки. - 2014. (Т. 33.)

тас кiжiдiң эдетi дее х ы ймрабаанча, ӱӱрӱ даа чайхаабаанча. М ы н ы ң ан- дархазын ағой хуаун чоргааан аразында, чачырап-киаiп, чӱгӱр-ш ы ххан. Оа, чачырап, чӱгӱр-ш ы хханда, тибiрде пӱктаа тартчаң тас кiжi[нi ң ]* по ағой хуаунн ы ң ахсын тартып-алӌаң ахтап таа албах кӱжӱ чох полған полтыр. Тас кiжi, ағой-аттың ахсын тарт-тарт поабаанда, öште тааып, эзире ае хаж ы н туд ы н ы п, эптеп арах одырып-алып, ағой-хулунның чи- мекче* тiнiн пош-салып, чöре-халған по чердiң. 15 Эде парчатхан туштарда, ай сағыжы* ардаан полтыр, ала к/ö/ңне чудаан полтыр тас кiжiдең. Пазаа ла пiлiнер* полза, ағой-хулунның тирi соопох парған полған полтыр, м ы ндархаз ы н сайбыр паз ы ттаң парчат­ хан полтыр. /У /ш хоныхтыг черға четкен полтыр, кӱнзара кöрiбiссе, арғамңыдаңна с ы н ы шине* ч ы лған полтыр. Адаңбың* даа ат полған полтыр, энедиң даа хохайы полған полт ы р теп, тас кiж i ағой-хулунна пахтап-парып-одырча* мындарха черде. /У/бизинга чидiп, адын ат палғачiаң алтын шарчынға палғап, чурт ы нға кирi-хонды тас кiжi. 16 /У /р даа полбаан да тас кiжiдең эпчiзi чоохтанча: — Адап парып, ноға парған чирiңа четпаан айлан-келген кiж i полӌаңзың? Хайдаг небедең х ы лығ ы н пiлiп, хайдаг аңа с/ӱ/рдiрiп, педе табрағ ы нӌа айланд ы ң? —тепча эпче кiжi. Тас кiжi амды пiрда даа небе чоохтанмаан одырыбысты. /У /р пол- баанда, нанд ы рча эпчизiнга: 17 —От ы с чылға четiре турған малға, хузурых сӱртене, аң даа кiрбеен полған, ахсын адына, адай даа кiрбеен полған, —тепча. —Хайдағ ла небеде сӱр-килiп, iкi х ы р пӱӱре мал аразынға кiрген полған, та* паш- ха чердiң мал сӱр-килiп келген полғаннар, та адап келген небелер полғаннар, чаз ы да ч/ö/рчатхан малларды пiл-салып. Чылға араз ы нда пашха т/ӱ/ктiг, пашха сööктiг мал арлаш-парған полтыр, —тепча тас кiжi. —Позы ағой, хузуруғы, чилiнi хара полған полтыр, öскен с ы н ы мӱзiк полтыр, с ы н ы узун полтыр, пiстiң маллард ы ң ханңа-ханңа даа чо- он полтыр. Ол малға м/ӱ/нiп-алып, шах по черға, сағажым ш ы хханӌа, келгем, —тепча тас кiжi. —По шен полғанча, хоӌайынымның* улуг та- з ы полып, маллард ы ң уштаг[-]паштагӌылары полып, м ы ндат малға амда даа мӱнмеен полғам, ам на мӱндiм, —тепча тас кiжi эпчiзiнға. 18 / У / р Даа полбаанда, тас кiжiзара хоӌайына чеде-салтыр. Амды хочай ы н чоохтанча: