Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

8 Кббркий Ырыстуны чеген быштырып койгон, канча ийнектин судин тунду-тушту тугенбес быжып ла jaAap, айрылып болбос бышкынын jaHbiHan. Ба чалдыра, ургулеп турала, бир аркытты антарып ийген. Сут тбгулген. Каан тайакла уулды согорго jyrypreH, уул кааннын эмеенин ажыра jyrypreH. Каан эмеенине табарган, эме- енине табарарда: «Пып!» — деерде, каан эмеенин кучактанып туруп калган. — Бу не болды? — деп, анда кыйгы-кышты. Эку айрылышкылап албай, анда турушкылап тургулай берген. А мында каткырып туруп jaT. — Бу сен не каткырып турун, jyyAnn? Бар, камды айт. Келип камдазын, бисти айрызын. Камга jyrypreH : — Ба-таа, слерди келзин дийт. 9 Кам келген, алкап берген: — Алтай кудай, орт турган тенерим, тбмон ]аткан Бос-Эрлик адайым. Тбс 1 еринин тбмбн улу каан учазы чыкты ба, jaaH кааннын japAbi чыкты ба, не боло берди, кандый jo6oA табылды? — деп, алкап сала ла берген. — Акыр, куп-куруй, башка айрылаар — деп, экуди эки башка тартар болзо, кам экуден тудунала, туруп калган. «Пып!» — деерде: — A-а, ба чалдыра, бу не болды? Эмди мынан канай айры- лар? — деп калактажып турганча, урушкан-урушкан олорлор, айры­ лып болбой. Аштагылаган jaAaAa. Оной турада, [Ырысту]: «Тап- тажлан!» — деерде, учу уч башка тоголоно берген. Байа Ырысту алтайына ]айымдалып, Ак тайгазына, Ак-Сут кблине, эки эдегин кайра кыстанып, базып алып сала берген. Божогон. 28. АК-САГЫШ ЛА КАРА-САГЫШ 1 Ак-Сагыш ла Кара-Сагыш деп эки карындаш болгон. Олордо ак уй, кара уй, кара ат, ак ийт ле кара ийт болгон. Олор отурала, оны улешкен. Ак-Сагыш ок малды алган, Кара-Сагыш дезе кара малды алган. Олор атангылаган. Ол joprbin баратканча, Кара-Сагыш айткан: — Ак-Сагыш, ол ак уйды сойып jnnic Биске кара да уй jeAep.