Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

]ылан: — Сен де jopyicra, мен де |орукта. Сен мени блтурерге сананган, мен эмди сени блтуредим. Je блтурерден озо, адыннан сбс сурай- дылл «Бу мыны блтурзем, кайдар?» Ады айтты: — Ол'гур, блтур. Мени минип алала, айы-бажы jok камчылаар, айылдарга тушсе, кере тужине аракылап, мени токум-ээрлу ле тургу- зып, азырабаста. 2 JbiAaH ийдинен сурарда, онызы айтты: — Олтур, блтур! Мен тышкары конып, уй-малын каруулдарым, ол дезе уйуктап-уйуктап алала, сени союр; кышкыда калтырап айылына ^ылынарга кирзелд «Чык!» — деп, чыбыктаар. Онон ары ]ылан бараткан тулкуни кбруп ийеле, токтотты: — Бу кижи мени блтурерге чурап келерде, мен озолодым. Эмди оны блтурейин деп турум Тулку: — Акыр, ол сени канайып блтурерге турганын кбргус берзен? — деди. JbiAaH кбргузерге, ;олго ]адалды, кижи дезе агашты тудала, кольш брб кбдурди. Тулку дезе: «Сок!» — деп имдеди. Кижи ол ло тушта агашла ]ьш 1 ннын бажын балбара сокты. Тулку кижиге айтты: — Сен мении алдымда ]аяа>ша бажырар учурлу — онойдо айдала, тулку онон1ары м;штаарга мендеди. 3 Кижи: — Акыр, акыр, бери отурып ийзеер, мен слерге мургуйин — деди. Тулку кижинин алдына ja3an отурала, онын мургузин сакыыр- да, кижи оны эки будынан тудала, jepre блтуре чачты. JaHbin келеле, кижи уйине: — Ат та чын айтты, ийт те айтты, janbic ла мени тулку аргадады. — дейле, уйине атты ла ийтты jai<mbi азыразын деп, ]акарды. Онон ло бери кижи ат-малын кичееп, ийдин ja3an азыраар болды. Тулкунин бычкактарынан бажына салар ббрук кбктбп jypep болды, терезинен jai<a эдип jy]>ep болды.