Алтайские народные сказки. - 2002. (Т. 21.)

— Кайдыра айде полтон эде? Мен эр кижилер коп ползын теп з'айаам — тийтир. — Тоолаанде, эр кижилер коп лб, мен каат кижинин ^овине киртен эрлерни кааттарнын’ тоозына кошком — деп, шбнбш айтты. 4 Jaftaiiibi сананып оторзо, пойы анезинин ]бвине кирип, шбнбшти блтбрбрб з'епсенан. Санан оторзо, пойы кааттарнын тоозына киртин. Шбнбшти ат шожыткан ужун блтбр салань дезе, каатка тоолол- гайдын. Аан ужун пойы jon шыгартыр: шбнбшти блтбрвинь, кише- ешь эдип ]айалкап сал ийтир. Шбнбш ушеен теени «у-ур!» ле эт калтар. Шбнбштин артык эдини кбдбрб мал-кушка ]айашы улеп саан. Кандыг ле мал-кушта шбнбштин ак эди пар. Шбнбштин эдини каргаа алвинь саан. Андыг пере шбнбш кишеешь та ползо, ]айашыды сагышту деп адал jht. Каргаа шбнбштин эдини алвинь саан ужун канады шым- жак, ушкенде, тавыжы joic 7. JA1TAHAT 1 Алтайда japraHaT деп куш jypTaAbi. Ан дезен, ан эмес, куш дезен, куш эмес, japraic тонду, jaaH талбак кулакту, jaaH тосток кбсту, тудуш канатту. Бир катап japraHaT куштын калан jyynraH темичизине тушташты. — Je, japranaT, сен, байла, бойын да билерин: сен бистин кан- кереде каанга калан тблбббгбниннен бейин удап калган, эмди, байла, тблбйтбн турун. Je japraHaT орто janii<a jenceHae кемге де калан тблбббгбн болгон. Мындый солун куучынды угала, ол сурекей кайкады. — Слер кандый каланды сурап туругар? — деп, ол темичиге айтты. Бойы дезе тыркырап турды. Темичи japraHaiTbiH аайланбазын кбруп, кбстбрин чала сы- кыйтып, чилекейи чачылып, бар joK кучиле кыйгырды: — Сен куштын темичизине бутпей турун ба? JaaHAap нени айдат — оны ук. Каан jep устиндеги бастыра тынар-тынду куш- тардан калан ]уузын деп jaicapy берген, мойногон кушты камчылазын деген, онон айлындагы jббжбзинeн ала эмегенине jenape каланга бодоп алзын деп, бичик чийген.