Тувинские героические сказания: Хунан-Кара. Боктуг-Кириш, Бора-Шэлей. - 1997. (Т. 12.)

Эр-даа дөъш черге чортуп, Дөвүнчүк черге шошкуңгуурлап чорааш, 885 Хөй малчыннарга доозазынга ужурашкан, Ол-ла айтырыгларын айтырарга, Дооза дөмей харыылап-тыр эвеспе. Бора-Шээлей ол каккаш, Хүн-Хаанның аалынга чеде бээрге, 890 Аът бажы-даа козурт, Кижи-даа кара сээк-ле болган. Карак чиңгиртиленип турар Кода-сүмениң соонда Тозан аът долганып четпес 895 Докулчак ак өргээниң мурнунда Бир бөлүк эмээш майгын бар болган. Адаанда бир бөлүк, Оон арай көвей майгын бар болган. Үстүнде хөй чон 900 Майгын-балгат-даа чок, Өөрү-куду көжүп турар бооп-тур. Шинчип көрүп, чортуп олурарга, Мурнунда майгын аразындан Алдын хээлиг сарыг майгын ылгалып турган. 905 Ооң чанында алдын сарала аът Ылгалып турар болган. "Алдайның Алдын-Мөгези бо-ла боор" — деп Чортуп олуруп-тур эвеспе. Бора-Шээлей ол чорткаш, 910 Хей чон аразынга келгеш, Чаваазын баглап каггаш, Өорү шувушкан-биле өрү кылаштап, Куду шувушкан-биле куду кылаштап турарга, Ээ көөр чүве-даа чок. 915 Ол ынчап улус эдерип чоруурга, Назы дөгүп кырый берген бир ашак: "Аал-чуртуң кайдал, Ат-шолаң кымыл?" — Деп-тир эвеспе. 920 "Менде аал-чурт-даа чок, Ат-шоладаа чок, Арызындан аштаан, Өвүрүнден элээн, Аал-кезип, аъш-чем дилеп ижип, 925 Чер кезип, чем сураглап Чоруур кижи мен, ирей.