Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

435 440 445 450 455 460 465 470 72 алдыртбас-даа бооп-тур эвеспе. — Алдыы-үстүү чызаанның ийи дүжүмеди: —Хаанның чоруткан хаалары сээң чараш-чаагайыңны кайгаар дээш, бөдээне купггу хүл-ыйба кылдыр өрттедип-хуюктап алганы шын ийикпе? — деп байысаарга: — Булутай-Эге хаанның чоруткан хаалары аргажып келген олчазын үш хонук иштинде үрүп-чайып тура өрттедип-быжырып алгаш чоруй-ла баар чүве чораан, хаан кижиниң албатылары кайгаар хире чүве-даа чок, иеден төрээ-ле идик-хевим, чораан бодум бо кижи мен — деп, илдик чокка өчүп олуруп-тур эвеспе оң. Булутай-Эге хаан ажынып-хорадаанындан: —Дөрт буттуг кызыл ширээңни, хөө-куяк тонуңну, алдын оваа бөргүңнү бербес болзуңза, ада-иеңден, амы-тының [дан] чарар кижи мен! — деп, кыжанып-кылыктанып-даа олуруп-тур. Хайындырыңмай Багай-оол боданып олурарга, алые чажындан кедип чораан хевин бериптер дээрге, харааданчыы кончуг, бербес дээрге, азырап каан ада-иезиниң амы-тыны кончуг бооп-тур. — Алыр чүвеңер алыңар, чиксээн чүвеңер чиңер — дээш, үне базып чоруй барып-тыр эвеспе. Аалынга чанып кээрге,