Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

3100 — Ийи аъдывыс салдынчыпканда, бис чүзүн хүрежип турар бис—дээш, Давын-хаан салыптып-тыр. Давын-хаан тура: —Тозан тос дээрниң адаан чурттаан 3105 өлеңде Өледей, сараңда Сарадай ашак-кадайның Хайындырьщмай Багай-оглу чүге менче халдадың? — деп-тир. 3110 Багай-оол тура: — Баа-Бага хаан-катым, мээң назынымда дайзыным, Давын-хаан деп чүве бар дээрге, oiry өлурүп бер дээрге, 3115 чордум—деп турган чүвең иргин. —Сен мени хинчээмден адырып кагдың: кыпкан, тоглаан одум кылган хилинчээм эът-бодумга чайгаар сиңниккени ол чүве—деп туруп-тур. Ийи эр ол орта чугаалажып-хөөрежип, 3120 өң-тала болуп ап, Давын-хаан: — Баа-Бага хаан сени өлүрер дээш менче чорутканы ол-дур, мен ол хаанның еш-өжээтизи эвес кижи мен, 3125 ам баргаш, аал-чуртуңче чанар сен—дээш, үстүү оран үнүп, беш сылдыс бооп барып туруп ап-тыр. Хайындырьщмай Багай-оол 3130 аалынче ээп чаныпкаш, эр боду элеп-туреп, аът-хөлү арып-баксырап келген, 3135 бир черге кээрге, мал оъттаар оъду-даа чок, кижи чиир чеми-даа чок оран бооп-тур. Хан-Шилгизи туруптарга, 3140 оозун чүктеп алгаш,