Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

Чугаалааш чугаалаар-даа, сөглээш сөглээр-даа аайын тыппас-тыр мен, хааным, — деп, чугаалаан. — Хаан: 1485 — Менде-даа, кадынның бодунда-даа эпчок чуве бар болза чугаалап кор, ашак, — дээрге, ашак уш согурээш: —Силерниң кадыныңар хаан кижиге таарышпас, 1490 кулдугур эгинниг, кул сузуктуг, хуугбай шинчилиг кижи-дир — деп-тир эвеспе оң. Кадын ону дыңнааш, адьигаи-дарынган, "Тоорээн кижи 1495 торел тывар чуве дээн, торелимче чанар кижи мен" деп, артык оонче кире бээр аразында: — Кандыг кадын меңээ тааржырыл, арга-сумезин 1500 айтып берип кор, ирем? — деп, хаан чугаалап-тыр. —Ындыг болза, тозан тос чылдык черде, тозан тос дээрниң кырында 1505 Баа-Бага-Чиңгис хаагаыц ай-хун херелдиг алдып даңгыназы бар, ол кижи силерге тааржыр, Аңаа чедип, ону чаалап эккээр кижи, 1510 ара-албатыңда-даа, хаан бодуцда-даа [чок], Буга-Кара аъдың-даа хоржок, Шыдаар чуве болза, өлеңде Өледей, 1515 сараңда Сарадай ирей-кадайныц Хайындырыңмай Багай-оол дээрзи канчаар ийик—деп, мону соглеп олуруп-тур. — Ол кадын келген кырында, 1520 тос каът шил бажыңга, тос каът хоо-куяк тон-биле шуглаар мен, ховээ хураганның