Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

5260 Азыр чечпенiң хыринда Адын ала пирген, Хара кӱрең аттаң Ир чахсыны холтыхтап тӱзiрген. Изен салып, iкi чахсы Изеннес турадырлар, Изен-миндi ирткенде, Ибге кiр парыбысханнар. Изебi чох Кӱн Тöңiс Ханны, Одырт ы п, аарлап сыйлааннар, 5270 Араңан теен асты Анда iзiп пастааннар. Iкi хатының тойы-пайы Ам даа полғалах. Хан Мирген, ир чахсызы, Айланып, тасхар сыххан, Чуртапчатхан кöп чонына Чарғы-ӱлгӱ кöп салған: “Улус, аймах чоным, Улуғ тойды пастаңар! 5280 Харағы сiлiг чоным, Халын чырғал идiңер! Харағы сiлiг чоным, Хыстың тойын идiңер! “ Анаң айланып, кöр турза, Ай Хууңын тасхар сых килген. Ай Хууңынны кöрiп, Хатап х ы йғ ы лаан: “Асхырлығ ч ы лғы малды Сӱрбеске полыңар! 5290 Iнек малдаң сӱр i п, Пайын-тойын пастаңар! “ Халых, аймах чоны Харлығас чiли хайназыбысхан, Ил, чахсы чоны Хара сеек чiли ы ы лазыб ы схан. Чылғы малдаң сӱрбееннер, Iнек малдаң сӱргеннер. Тоозылбастағ той пасталған, Толай чоны чырғабысхан, 5300 Ӱзiлбес чырғал пасталып, Улус, аймах мöтебiскен. Арығ сiлiг Ах Чiбек Арығның Алтон сӱрмезiн талааннар, Аның iкi тулиин