Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Тур килед i р столдаң, Таллан, сайбанған ибiнде “Тынанарға“, — тiп, чадыбысхан. 5130 Хоных хонған хыс к i зi, Тӱнег тӱнеп парыбысхан. Адар таң атарда Арғал чон суулазыбысхан. Сарғалып килiп, таң атханда, Сусталып, чарып, кӱн сыххан, Кöгер кил i п, таң атханда, Кöстелiп, кӱн сыххан. Узуп, уйғузы тоозылғанда, Уулып, теелiп, усхунған. 5140 Чадып, чадығ ы ханғанда, Чалбах тöзектең турған, Турып, айланып, хыс кiз i , Тонанып, тасхар сыххан. Анаң, айланып, хыс чахсызы Арығланып, сiлiгленген. Ахсах аның чаӌазы Алтын столын тарт салған, Алтын столда азы-суу Пулазып, сазызып турадыр, 5150 Алтын столның кистiнде, Ас чiп, одырған Ай Хууңын. Iди суулас турғаннарында, Тыңнан турза Ай Хууцын: Хайзы-хайзы чирде Хатығ табаннығ ат тiгiреен, Чир хыри чирде Алып сағбазы сабылған. Ырах тiгiреен ат тiгiртi Чағын тiгiр е п киледiр, 5160 Ыраххы алып сағбазы Чағын сабылып килген. Хайзы-хайзы чирде Ханат хаалап килген, Хан тигiрнiң п а арында Хурғун кӱӱлеп килед i р. С i лiг турғысхан айах-хамызы Соолас турчададыр, Хырда турған хазаннары Хығдыхтазып турғандағ 5170 Ханым сынның ӱстӱне Хан позырах ат сығара ойлаан,