Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Са ғ ынып таа турзар, Орай пол парған полар». Сағынчатса Хан Мирген, Сыназа даа, сах андағ. Харах чазы хан полған Изебi чох Хан Миргеннiң, Харых суу пус полған 5000 Пöгiмi чох Хан Миргенн i ң. Ай Хууңын туңмазына Алданыбысхан Хан Мирген: “Из i ң иртпезiн, иркем, Кӱнн i г чахсы позыбыс Кöрiнместi хайди алңаң? Паза хат кирек чоғыл, Паза хат тiбессiм“ , — т i п турадыр. Т i зелектене турған Хан Мирген, Сыртына холын тастабызып, 5010 Холнаң тайанмин, Тӱңдере аңнал турадыр. Аны кöрiп, Ай Хууңын Ала хатхаа тӱскен*: «“Хат-хат“, — тiңеңзер, Хатха тӱӱлдер бе?» Iкi пастығ айнаны Хатап ӱзе тартхан, Кöксiн чир алтына атыбысхан, Сöо чир ӱстӱнде халған. XXV 5020 Ай Хууңын, хыс чахсызы, Ала хула атха алтанған. Ах хус полып; iкi туңмазы Наада ирт парған. Iкi харындас аттарын Анда чайхабысханнар, Молат суғлух соолазып, Тиңе ойлас сыхханнар, Тағдаң таға тастазып, Тарығып ойлас киледiр. 5030 Сыннаң сынға тӱзiп , Сиип килген iкi ат. Чил чiли чеелiгiзiп, Чилiн-хузурух чайыл килген, Хуюн чiли хуюрсып, Хузурух-чилiн силбейiп килген. Аархы айнаның чир i