Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Кöр килетсе Хан Мирген, Сыназа даа, чарых турчадыр. Кöрiм-хайымда iкi чахсы Чир тӱндӱгiне читкеннер, Ол араағ ы * чирi прай алғып парыбысхан. х х iу 4910 Чирдiң ӱстӱне сыхханда, Изебi чох Ай Хууңын Аран чула Ала хулатты Тохтада тартыбысхан, Хан позырах ат чахсызы Хыринда тура тӱскен. Ырын ырлап турадыр, Кöгiн кöглеп турадыр Ай Хууңын. Айыдып тохтаанда, Хыс кiзi аттаң тӱс киледiр. 4920 “Абаа кiзi, аттаң тӱссер“ , — тiп турадыр, Хан Мирген, ир чахсызы, Хан позырах аттаң тӱскен, Ай Хууңын, хыс кiзi, Ачых тiнiн арта тастаан, Туюх тiнiн хыс к i зi Изер хасха iлген, Аннаң айланып, хыс кiзi Iкi пастығ нименi кöр турадыр. “Кöрдек, кöрдек, абаа кiзi, 4930 Хайдағ öкерек ниме полған, Чарым кöкс i — чир ӱстӱнде, Чардығы хайда полңаң?“ Хан Мирген, ир кӱлӱгi, Ах ағылнаң ч о охтаан: “Аның чардых сари Чир алтында полар". Ай Хууңын хыстың чахсызы, Айланып, чöр сыххан, Хара' чирдiң алтына 4940 Аттаң чазағ ин тӱскен, Чир пас парыбысхан ниме Иптеп ходырып тапхан. Сырып азахтығ нименi Тудынып, сых килеедiр. Чоохтабас чооғы чоғыл, Хыс чахсы чоохтап читкен : “Абай харындас абаа к i зi,