Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Хайдағ даа ноо ниме Турғыза тартып алза, Позының орнына ол кiзiнi тастир, Адазының аарлығ чуртына Анда айланып нанар. 4640 Изебi чох Ай Хууңынны Иреп-толғабызарға хынған, Орнына кире тастап, Iчезiнiң сiлiг чуртына Ибiрiл i п нанарға хынған. Изебi чох хыс чахсызы Иретпин тартызыбысхан. Ай Хууч,ынның хапхан холы Хатығ хахпан осхас полған, Тудыбысхан аның iкi холы 4650 Тимiр хысхыс осхас. Тағлығ чирiн тали пазып, Тартыс турадыр iк i алып, Сыннығ чирiн iкi алып Сайби пазыбысханнар. Ачылбастағ ах тубан Анда оралыбысхан, Кöдiрiлбес кöк тубан Кöп чирге чайылған. Алты кӱн азыра алызыбысхан 4660 Арығ сiлiг Ай Хууңын. Читi кӱн иреезiп, Чиңiс полбиныбысханнар, Тоғыс кӱнге сых парып, Изебi чох Ай Хууцын Хабырғазын хати тудыбысхан Алып Хусхунның, Оорхазыны ң чоон сööг i н Олыстыра тартыбысхан. Тайлыхпас чирде 4670 Алып Хусхун тайлығып чобалыбысхан, Сӱрнӱкпес чирде Хусхун Сӱрнӱгiп инелiб i скен. Алты айланып, Ай Хууңын Анда кöдiрiп сых парған, Айас тигiр алтын Алты айландыр парған, Пулут алтын Ай Хуучын Читi пулғап салыбысхан, Хара чирге читкенде,