Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

4590 “Чонның харғазы читкен полза, Чонох сығарар с i рернi, Чоннаң хада-п i рге Ай Хууцын харғабаан. Кiз i харғазы читкен полза, Кiзiнiң чахсызы сығарзын, Кiзiнең хада харғабаанда, Киреем пар ба сiрерде? Хас хузы к илгенче, Харайа кееп чатчат, 4600 Хуу теен хузы килгенче, Хубара кееп чад ы ңар! Халғанцы чахсы чооғыңарны Чоохтап, тӱгет полбин чадыңар!“ Аттың ахсын хыс чахсызы Айланд ы ра тарт параадыр, Чар полғанын чайхабызарға Тулағазын туу тартынған, Чазы пудына хамцы саабызарға Тобырчығын хаабынған. 4610 Алып Хусхун, ир чахсызы, Ай Хууцынны харғабысхан: “Ойлап паратхан чирiнде Ӱс хулахтығ Ала хулаттың Харлап, кӱрлеп Хан Хара суу Алнын тоғыр ахчатсын! Аны кизiре халыхтап парза, Аңдар ы лып, öле тӱссiн! А т таң азырылып, Ай Хууцын, Тöрт кöстiг тiзi хара адай 4620 Полып турыбыс!“ Ай Хууцын, хыс чахсызы, Ат ахсын пура тарт килген: «Ирткен-парған чахсыны Иртiрбин, Алып Хусхун, Хара чирдiң алтында Харғап, сiлеп чадыр одырзар! “Хара адай“ пирербiн мин сағаа!» — Аттаң тӱскен Ай Хууцын, Инел турған Алып Хусхунны 4630 Iкi холдаң хапхан, Алып Хусхун, ир чахсызы, Ас пилге сар ы лыб ы схан, Алып Хусхунның синi-тузы Сығарға полған.