Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Турғыза тартыбыс са, иркем...“ Сас харахт ы ғ хыстың чахсызы, Хатығ хылыхтығ Ай Хууңын, Айланып, алып кiзее Анда чоохтабысхан: 4550 “Хыймыхтабыссаң, алып кiзi, Хара чирге падырынчатсар. Хайдағ чирде чирлiг, Хайдағ суғда суғлығзар? Ада-iчеңер кем полған? Ады-солаңар ноо полч,аң? Кӱннiг кiзi пол ч аңзар ба? Кöрiнмес ниме чатсар ба?“ Чатханнаң алып кiзi Чоохтап, чобал турадыр: 4560 “Чирдiң ӱстӱнде чуртаанда, Кӱннiг чахсы полғабын, Чир алтында чадыбысханда, Кöрiнмеске саналд ы м. Чазығы чох чахсыны Чобадып, кöп öдiргем, Обалы чох чахсыны Обаллап кöп чаттырғам. Чоғар турған Чайаанға Чазых кöп иткем, 4570 Чазых иткеннең сығара Чир алтында чадыбыстым, Улуғ чахсы хан-худайға Хыйалын кöп иткебiн. Халых чонны öдiрген ӱчӱн Хара чир алтына тӱстiм... Иркем-кинңем Ай Хууңын, Турғызыбыс са, — тiп, алдан турадыр. Хара Хум сынның алтында Адам чурты полған, 4580 Хум талай суғ хазында Iңем чурты полған, Адам аарл ы ғ чирiне Айлан парып полбадым, Iңем сiлiг чуртына Чит полбин турбын. Ирк е м-ки н ң е м, минi Хайди даа турғызыбызыңар!“ Ай Хууңын, хыс чахсызы, Анда чоохтап турадыр: