Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Кире сегiр парыбысхан. Кӱннiг чир ойлат парып, Аттың ахсын тохтатхан, 4460 Пöгiмi чох Ай Хууӌын Пура тартып киледiр. Чир тӱндӱгiне чит килiп, Аттаң тӱзе хонған, Азыр чыдазын суурған, Чалбах моладын сығара тартхан, Хара чирдiң тӱндӱгiн Алғыда кисклеп турадыр: “Ирткен-парғанн ы иртiрбин, Ӱзе-iсизе саапчатсар, 4470 Ирткен-парған чахсаа Хорығар ниме полбазын!“ Iкi пастығ тiзi айна Андох чатчададыр: Кöкс i чир ӱстӱнде халған, Соо чир алтында халған. Ӱс хулахтығ Ала хулатха Ай Хуучын алтаныбысхан, Абаазы Хан Миргеннi Iстеп-чоллабызарға 4480 Аран чула iзiн кöрзе, Аннаң андарох ойлап парыбысхан. ххш Тулағазын хыс чахсы Туу тартыныбысхан, Чар полған ахсын хыс чахсызы Чара чайхап турадыр, Чазы полған пудына Хамцы сапхан Ай Хууцын, Ала хулат ат чахсызы Киирiл, сӱӱл i бiскен. 4490 Хара чирдiң алты Прай ыылабысхан, Ирлiк айна чирi Прай соолабыс турғандағ. Хайзы-хайзы чирге Аран чула ат саабылған, Ай Хууңын кöр килетсе Хан позырах аттың iзi-чолын, Хан Мирген абаазы Оңар-тискер ойлатхан.