Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)
Хан Миргенге чоохтабысхан: “Хан Мирген иркем-кинң е м, Хара чир алтына тӱзеелбессiм . Хорғыстығ нимен i кöр i п, Хайди кiрiбiзербiс? Чарабас чирде чадыбызарбыс, Чат халзабыс, тураалбаспыс. 3970 Öлбес чирде öл халарбыс, Öл халзабыс, тiр i лбеспiс“. Хан Мирген чоохтабысхан: “Хорыхсаң, Кӱн Тöңiс Хан, Хынзаң, айланыбыс. Хан Мирген хорыхпас, Хара чир алтына тӱс парар. Iкi паламны тапсам, Iчем чуртына айланам, Iкi паланы таппазам, 3980 Ибiр i лiп, нанмассым“. Изебi чох Кӱн Тöңiс Хан: “Иб i рiлiп, нанарға“ , — тiп турадыр. «Чирiңе нанарға чöр ползаң, Чоохтап пирим, Кӱн Тöңiс Хан. Ӱс хулахтығ Ала хулаттың Iзiн iстеп парарзың, Ай Хууңын иркемнiң Чолын чоллап парарзың. Ай Хууңынны таап алзаң, 3990 Чоохтап, сöлеп пирерзiң: “Хан Мирген абааң Чир алтына тӱс парған — тирзiң. Адам хулуны Ала хулат Iстеп-чоллап килер, Иркем-кинңем Ай Хууңын Хан Миргеннi сӱрiс килер». Ирд i ң кӱлӱii Кӱн Тöңiс Хан Адын пура тартыбысхан: Кӱн сағызын кöре, 4000 Хамңы саап, ойлат парған, Чирдiң пöзiгiн талаза, Хара кӱрең ат парыбысхан. Хара чирдiң тӱндӱгiне Хамңы сапхан Хан Мирген. Кöрiп ирткен ир чахсы — Сырып чабал холлығ Iкi пастығ тiзi айна,
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY3OTQ2