Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Ай Хуучын изiнге кiрген. Анаң айланып, кiр кил i п, Анда сурған чаӌазын: “Алған чахсым Хан Хыс, Чечем Хыс Хан хайда? 3790 Хынчаң туңмам Ай Хуучын Хайдар парған?“ — тiп турадыр. Хан Хыс абахай Анда чоохтабысхан: “Чабал сырайл ы ғ Хыс Хан, Хомай пӱдiстiг чачаң, Синi сағып полбаан, Чайаан салған синi чит парған. Алтыннаң орап, Кӱмӱстең сӱргеп, 3800 Ай Хуучын кöдiр салған. Тоғыс хулас суны Ӱс хулахтығ Ала хулаттығ Изебi чох Ай Хуучын Чирдiң ӱстӱн ибiр пар ы бысхан*1. Хан Мирген чоохтап турадыр: “Кир кiзi öлбин полар ба за? Чабал сырайлығ Хан Хыс Чачам öлз i н аар. Сыны-пӱдiзi чабал полғ а н, 3810 Сағызы аннаңох чабал полған, Кир кiз i нiң парынаң Чоғы чахсы поладыр. Тоозылбастағ той идерге, Ӱзiлбес чырғал идерге! “ — тiп турадыр. Алып Хан Хыс абахайы Хан Миргеннi тыс турадыр: “Арығ сiлiг Ай Хуучын — Адын адирға аарыныстығ, — Ӱс хулахтығ Ала хулат — 3820 Худын хуттирға хорғыстығ, Улуғ алып чохта Улуғ тойны итчатсабыс, Хачан полза хыс кiзi Хомай сағынчатпазын“ , — Изебi чох Хан Миргеннi Чадап тохтатханнар. Хан Мирген айланып чоохтаан: “Ӱс хулахтығ Ала хулаттығ Ай Хууңын туңмам —