Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

3740 Айланып, анда чоохтаан : “Чабал сырайлығ Хыс Хан чач,аң Хынып ал пирген хатың Хан позырах аттығ Хан Хыс мин полам, Ай Хуучъш ту ң маң Хынып ал пирген Арығ сiлииң ол полар, Худай хосхан хатың — Кӱн Хан хызы Кӱн Арығ. Ах Хан палазы Ах Чiбек Арығны, 3750 Алған кiзiм Хан Мирген, Алазың ма, албассың ма?“ Хан Мирген, ир чахсы, Хаалада хатхырыбысхан: “Хынып ал пирген полза Хынч,аң туңмам Ай Хууӌын, Арығ сiлiг Ах Чiбек Арығны Албин хайди поларбын? Хазнаға, кöрдек се, Хат артых нимес мағаа“. 3760 Кӱн Тöңiс Хан хазнағазы Кӱлiнiб i скен одырчададыр. Хан Хыс, абахай чахсы, Хыс кiзi Ах Чiбек Арығнаң, Алтын стол тартып, Ас, суғ турғысханнар, Алтын стол кистiне одырып, Аарлас, сыйлазыбысханнар. Изебi чох Хан Мирген Ир чахсызы Кӱн Тöңiс Ханнаң 3770 Изiрiктерi улуғ килген, Иреен хабырға турадырлар. Алып Хыс Хан, айланып, Ала торсых ас сығарған, Айлан килiп, азы-суун ӱлебiскен. Кöп ниме изiне кiрген Пöгiмi чох Хан Хыстың, Кöп ниме сағызына кiрген. Кöп ниме сағынып, Ибiрiлiп, айлан турадыр. 3780 Тозып-тохараан Хан Мирген, Тасхар сых чöрiб i скен, Чаңазын сурбаан Хан Мирген, Туңмазы Ай Хуучынны даа сурбаан. Ала хулат ағылға кiрген,