Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Тамағ ы наң ас аспаан, Суғ i зiб i зерге хынған, Суғы пiр дее инмеен. 3520 Хан Хыс абахайның Хара чӱрегi хайнабысхан, Iкi палазы иске кiрiп, Iстi-чӱрег i пулғал турадыр. Алтын халха ачылыбысхан, Ахсах сӱмекчiн кире пасхан, Изен салып, изеннес турадыр, Изен-миндi нандырғаннар, Миндi салып, миндiлескен, Миндi нандыр турадырлар. 3530 Изен-миндiзiн иртiрiп, Иртiп, сiрееге одырған, Ас чирге одыртханнар, Одырып, ас чiп, суғ iскен. Айлан килiп, Алып Хыс Хан Анда сурап турадыр: “Адар таң атхалахха Асхын-тосхыннар кiрбеен ме? Ах пайзаң ибiне Ааллап, кiзi кiрбеен ме?“ 3540 Ай Хууңынның сӱмекчiнi : “Пiр дее кiзi кöрбеем, Пiр дее кiзi пiске кiрбеен", — тiп, Чоохтап турадыр. Абахайның чахсызы Изебi чох Хан Хыс Алтын столдаң тур парып, Пас частығын ходырыбысхан, Пас частыхтың iстiнең Тӱӱнңектiг арчол сығарған, 3550 Алтын арчолын систiбiскен, Ай кöстiк, кӱн кöстiк сығарған, Алтын столға турғысхан, Iкi кöстiктi кöрiп одыр. Ах пайзаң иб алнынаң Ойлап парыбысхан Аң кӱлӱгi тӱлгӱлер, Аал тобыра ойлазып, Арғалығ сынны ас п а рғаннар. Iзiн iстеп, Хан Хыс 3560 Чолын чоллап парыбысхан, Хайзы-хайзе чирге