Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Улуғ аалды тобырыбысхан, Паза парчаң чир чоғыл, Пурулыбызарға сағынған, Хараағы тӱнде харап турадыр. Ханым талай хазынзар, Аалдаң тастых, Ах пайзаң иб турчададыр. Аны кöре, Ах Чiбек Арығ 3300 Айланып, пас сыххан. Тӱнӱгiнең х ы з ы л хыбын, Тоолап, чайыл турадыр, Кöзенегi, чарып, тохтап, Кöрiн турчададыр. Ах ибге читкелеткен, Кiзi суулазыбысхан: “Кöр, кир iчең, Кiзi киледiр“ , — тiпчадыр. “Хайдағ ноо ниме, — тiп тапсапчадыр, — ззю Хараағы тӱнде чöрiбiскен?“ Ах ибге, айланып, Кiр парчададыр. Ах Чiбек Арығ чит килген, Чирдең ӱс пӱрӱмнö* сығып отхан, Ах пайзаң иб турчададыр. Ибге кiрерге килзе, Изiгi чир алтында кöрiнчадыр. Ах Чiбек Арығ, хыс чахсаа, Кöп ниме иске кiр турадыр: 3320 “Ханның-пигнiң абахайы поларбын, Хайдағ нимее хорыхчаңмын?“ Андар кiр чöрiбiскен, Кииснең иткен изiгiн Аза тартып кiр киледiр, Соолда от кöйчедiр, От соонда пiр абахай чадыр, Айах-хамыссар улуғ нимес Сыртпа сӱрместiг Хыс пала чöр. зззо Изен салып, хыс чахсы Изеннезiп, турыбысхан. “Изен-миндi!“ — теен. “Изен-миндi!“ — нандырғаннар. Iкi харағы чох пол парған Кирi кiзi тапсабысхан: “Мындағ улуғ хараада