Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Изен-минд i иртiргеннер, Iкi чахсы, одырып, Ниме чiп одырлар. Iди суулазып отханда, Хайзы-хайзы чирде Хатығ табанн ы ғ ат тiг i ртi 3120 Хулахха сабыл турадыр. Хан Хыс, абахай чахсы, Тыңнап одыр. Алтында турған хара чирi Тöдiр iдiл турадыр, Чоғар турған тиг i р паар ы Мондылып турадыр. Сiлiг турғысхан айах хамызы Соолас турадыр Хыс Ханн ы ң, Х ы лғалығ полған хазаннары 3130 Хағдыхтазып турчададыр. Орчыхта турған хазаны Олаңнас турчатхандағ, Айахха урған ӱгрезi Салғып турадыр. Ағын суғ чiли, ат чахсызы, Соолап, сабыл килген, Сын пöзiгi Ханым сынға Сығара ойлап тохтаан. Халын чуртын тобыра 3140 Ханнаң хаз ы р чил ирткен, Тербелiг чахсы иблер Тiтiрес турғандағ, Хараачылығ улуғ туралары Халтыразып турғандағ. Улуғ чил, тӱзiп, ирткен соонда Улус аймах хыйғылазыбысхан: “Ат аспас чирдең ат асты, Ӱс хулахтығ Ала хулат. Алып инмес чирдең 3150 Ин килеед i р арығ сiлiг Ай Хууцын“. Аны тыңнап, абахай чахсы, Алтын столдаң тура сегiрген — Ай Хууцыннаң хортыхтығ Пол парған Хыс Хан. Аны-мыны сууласханчд, Аран чула Ала хулат Ах пайзаң ибнiң алнына,