Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Хара чирге падырын парир. Ала хула ат чахсызы, Айланып, кiстебiскен: “Абай-харындас, чаңа кiзi, Ах чарыхтаң азарға чöрзер, 3030 Ай Чарыхтаң хада-пiрге Ах Хайада халарға турзар...“ Пiр кiстеенiн хыс кiзi Пiр дее испин турадыр, Изiргенiп, а т тың кӱлӱгi Iкiнңiзiн саңырабысхан — Изебi чох Ай Хууңынғ а Сеек табызы чiли истiлген. Алты айланып, аттың кӱлӱгi Ах Хайаға пазын суғыбысхан: 3040 “Абай харындас, ээ м-кӱлиим, Ағ ы лыңар асты ба?“ — тiп, Мағаттап саңырап кiстебiскенде, Ай Хууңын истiп салған: Чарых тас хомдыны Чаба тастап турған. Ибiрiл килiп, кöрзе, Изiк кiчиңек чат халған, Сах аннаң хыс чахсызы Сығара сегiрген, 3050 Алты хурлығ Ах Хайаға Ай Хууңын пастырыбысхан. Ах Хайаны кöдiрiбiзерге Кӱс салын турадыр, Ала хула ат чахсызы Ай Хууңынға хабазыбысхан. Улуғ алып полбаан полза, Улуғ хайаға пастырыбызарңых, Хайа алтынаң хыс чахсызы Хайди полза сых килген. 3060 Айланып сыххан хыс чахсызы, Ахсы-пурнынаң хан тöгiл турадыр, Тоғыс хулас суны Ат чахсаа алтанған, Ай Хууңын, хыс кӱлӱгi, Ачырғанғанымнаң Ала хула ат чахсының Чар полғанын чайхабысхан, Хайдар кöре турғаны, Андар хамңы сапхан.