Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

2980 Аар айланып, тапсап турза, Алты кӱннiг табыс осхас, Чарых тапсаан табызы Читi кӱннiг осхас. Аны тыңнап, кöр турза, Ах Хайа изiктiг. Аттаң тӱскен хыс чахсызы, Алты-читi айланып, Изiгiн хыс к i зi Аза тартып кöр турадыр. 2990 Ах Хайаның iстiн кöрзе, Арығ сiлiг чир полған, Чарыхтаң пасха чарых Палаңнап турадыр, Оттаң пасха оды Ах Хайа iстiнде кöй турғандағ. Чарых тас хомды чадыр, Алып кiзее чарирдағ, Ол хомдының оң саринда Ах тас хомды чадыр, зооо Сол сағы саринда Кöк тас хомды чадыр. Iкi тас хомдыны кöр турза, Кiзi хомд ы лары нимес, Айланып, оңнап турза, Ат хомдылары чадыр. Аннаң айланып, хыс чахсы Ай Чарыхты а т таң тӱзiрген, Алты хурлығ Ах Хайаға Айланып, хуңахтап кирген, зою Чарых тас хомдаға Чаттырыбысхан чаңазын. Чарнына чап теендег хомдызы, Иңнiне иптеп иткендег. Хахпағын чапхалахха Харах чазы хан пол турадыр, Ööктеле тӱзiп чаңазына, Öзелiп чобалыбысхан: “Арығ сiлiг чаңамны Ала харахха кöрбессiм", — 3020 Часхыдағ ы кööк хус чiли, Иклеп чобалыбысхан. Iди чобал турғанда Изебi чох Ай Хууңын, Алты хурлығ Ах Хайа