Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Изебi чох Ай Хууңын Ит кискен чiлеп кизiбiскен, Тапсир табызы чох полған, Тахта алтына к ире теебiскен, Анаң айланып, Ай Хууңын 2940 Ай Чарых Хысты хапхан, Хатап орлап, чобал ы п, Хуңахтанып, сых килеедiр. Т оғыс хулас суны Ала хула атха читкен, Ала хула ат чахсаа Ай Чарых Хысты артыбысхан, Ала хула атха алтанып, Айланып, чöр сыххан. Сыын пуғазы чiли с ы лал ы п, 2950 Чон арали киледiр, Пулан пуғазы чiли пустап, Аал тобыра килген. Арғалығ Ханым сынға Ала хулат сыххан. Ат тохтадып, хыс чахсы Аархы сарин кöрiп турадыр. Изебi чох хыс чахсызы I кi хараа тулуп пол парған, Арығ табыстығ кööк хузы 2960 Хайда тапсир, тыңнап тур. Хулах салып, турғанда, Хайда-хайда истiлген, Ай Хууңын, хыс чахсызы, Анда кöрiп тапхан — Ах чазы тохтаан чирiнде Алты хурлығ Ах Хайа Анда частап турадыр. Ах Хайаның ӱстӱнде Анда тапсап турчададыр. 2970 Ах Хайаны кöре, Ай Хууңын пастыр сыххан, Улуғ чазыны тобыра Улуғ чобағда килчедедiр. Ах чазыны тобыр килзе, Ах Хайа турчададыр, Ай Хайаның ӱстӱнде Алтын пӱрлiг пай хазың, Пай хазыңның пазында Ат пазындағ алтын кööк.