Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Ээк салып, хыс кiзi Азып, кизiбiскен. Ачырғанмастағ Ай Хууцын, Ачырғанып, айланыбысхан. Ахсах чацазы сӱмекчiн 2850 Андох айланып, кiр килген, Алтыннаң ар ы ғлап-сiлiглеб i скеннер, Алтыннаң орап, кӱмӱстең сулғабысханнар, Ӱстӱнсархы сiрееге Ӱс чахсы чатхысханнар. Ай Чарых, хыс чахсызы, Ай чiли чарып, чадыбысхан, Ай Хууцын, хыс чахсызы, Алнында турып, чобалыбысхан: “Арығ сiлiг позың 2860 Ай Чарых Хыс чацам, Аархы айнаа тиңни Ноға ла ал чöр салған...“ Сыын пуғазы чiли, Хыс чахсы с ы лалып, чобал турадыр, Пулан пуғазы чiли, Хыс кiзi пустап инелiбiскен, Хан Хыс нигезi Хости турып, чобалыбысхан, Ахсах сӱмекчiн чацазы 2870 Хыринда турып инелiбiскен. Чобал турған чобағларына Чон прай чыылған. “Ах чазыда тöрiпчатханда, Аалға кiрбессiм тiп сағынғам — Ай Чарых Хыс Хан чацам Аарлығ чуртха кирген. Алай чацам Ай Чарых, Айланмасха чадыбыстар ба?“ Мағаттап ачырған парып, хыс чахсы 2880 Ах чарыхтаң ас турғандағ. Чылғыдаң тöреен хыс чахсы Чылғ ы зы тарт турадыр — О рлап-сыхтап турғанынаң Оғыр-мигiр тӱзiбiскен, С ы лалып турған Ай Хууцын, Ч ы лғы чiли, кiстеп салыбысхан, Айды ң алтын алтын пырғ ы Тартып салыбысхан, Кӱн алтында кӱмӱс пырғы