Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Изебi чох Ай Хууңын Хадарған малдың санын алған, Халых, аймах чонына Чарғы-ӱлгӱ сал турадыр. 2760 Iди чуртапчатханда Изебi чох Ай Хууңын, Кöрерге сiлiг кӱн харағы Кöдiрiлiп парчатхандағ, Алтын столдың кист i нде Ас чiп одырчададырлар, Ах хыр саап парған Ахсах чачдзы Ас тимнеп одырыбысхан, Алтын хаалха ачылып, сых парған, 2770 Алып Хан Хыс кире ойлаан. Абахайның чахсызы Изен-миндi тiбеен, Айланып, ибiрiлiп арға алтында: “Ай Хуучын иркем-кин ч ем, — тiп тур а дыр, — Чидек табырах пiске, Чацаңар хайди-да пол тур“. Ай Хуучын, хыс чахсызы, Айланып сығара ойлаан, Алып Хан Хыс, нигезi, 2780 Аның соонаң сыххан. Ойлап килiп, хыс чахсы Ах öрге ибге кире ойлаан, Айланып килiп, кöрзе — Чабал сырайлығ Хыс Хан Изiксархы тöзекте Инелiп, одырып одыр. Чабал сырайлығ Хыс Хан чацаз ы Арығ сiлiг пол парыбысхан, Хомай пӱдiзiн кöрзе, 2790 Хыринда чатчададыр. Изеннезiбiскен хыс чахсызы: “Изен-миндi, иркем, — теен. — Чабал сырайлығ Хыс Хан чача кiзi, Хайди пол парғазар?“ — “Иркем-кинч,ем Ай Хууцын, Хайди полар полғам? Чайаан салған синiм читтi, Чадар тузым полды полар. Иркем-кинч,ем Хан Миргеннi