Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Чирдiң ӱстӱнде учухпазын, Хыйға Чичен паза хатап 2580 Чарых тигiр алтын пöлгебезiн!“ — Изебi чох Ай Хууңын Ир чахсының сööгiн алған, Хыз ы л хоор аттың сööгiн Хада-пiрге хаап парған, Алты-читi айланып, Иңнiне сығара тастаан, Ханым талайны кöре пас сыххан. Ханым сынның пазына чидiп, Хайа азыра поз ы дыбысхан, 2590 Ханым талайның Тиңiзiне кире тастабысхан: “Паза хатап тöрiбинчат, Паза хатап пӱтпинчат!“ Анаң айлан килiп, Ала хулатха алтанған, Арғал чонны кöре ин тӱскен. Аалға кiрiп, хыс чахсызы Аал аралап килген, Ах пайзаң ибнiң алнында 2600 Аттаң тӱзiп килген, Азыр пастығ чечпее Ала хулазын палғап, Ах пайзаң ибге айланып кiрген. Ахсах чацазы Хыр саап парыбысхан. Изен сала, хыс чахсы Из с нн е с турадыр, Миндi сала, хыстың чахсызы Миндiлезiп ирткен, 2610 Алтын столын тартып, Азы-суун турғысхан, Стол кисгiне одырып, Ас-суғ чееннер. Хаалхазы ачылып, Хан Мирген кiр киледiр, Аның соонаң Хан Хыс Нигезi кiре пасхан. Изен-миндi ирткенде, Изебi чох iкi чахсыны 2620 Улуғ столның кистiне Одырт ы п, аарлап, сыйлазыбысханнар. Изебi чох Ай Хуучын