Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

Киске тастап салған, Сырлап иткен сыр чöмезiн Сы ы рсахти тут салған, Чаацах пазы алызып, Иргек пазына хан т ӱӱл парған. Хыйбас ханаттығ Хызыл хоор ат Читiре учуғып килген. 2450 Адының тирии чарых тас, Чарып, палаңнап читкен. Пöгiмi чох Хыйға Чичен Хыз ы л т орғы хуйах киптiг, Хыз ы л торғы кискен киб i Чалын чiли сыбал киледiр. Тузына чидер-читпеснең Чаацах саплап, ох кӱӱлебiскен — Хыйбас ханаттығ Хыз ы л хоор ат Чалбағына пура салыбысхан, 2460 Сол ханадын тöзiнең Ӱзе ат халған. Ханады пасха Хыз ы л хоор ат Хара чирдi кöре, Халлап, айланып тӱскен. Хыйға Чичен хыйғы пазыбысхан: “öст i и т се, иткен полар Хыйға Чичен, Ахсы-тiлi чох Хыз ы л хоор ат Хайдағ нименiң öзiн иткен?!“ Арғалығ Ханым сынға 2470 Сиип тӱс параадырлар. Изеб i чох Ай Хууцын Ибдең сығара ойлаан, Ӱс хулахтығ Ала хулатха Алтаньiп, чöр сыххан. Улуғ аалны арали Улуғ чорыхта парған, Сынның пöзiгi Ханым сынға Сығара чортыр килген. Хыз ы л хоор ат, айланып, сиип тӱскен, 2480 Оң сағы саринаң Хан, арғамцы чiли, субал турадыр. Хыз ы л хоор аттың ханадын Хабарға маңнанмаан, Хыстың кӱлӱгi Ай Хууцын Хыйға Чиченге тыыныбысхан. Алыс полбин, iкi алып Алты кӱннi асханнар,