Хакасский героический эпос: Ай-Хуучин. - 1997. (Т. 16.)

XIV А н наң айланып, хыс кiзi, Аал аралап, парыбысхан, Хан Мирген чаңазынаң, Алған чахсызынаң одырып одырлар. Iди одырып отханнарында, Ыр табызы истiлген, Хан Мирген, ир чахсызы, Халха азып, кöр турадыр. 2140 Ибiрiлiп, кöрiп турза Изебi чох Хан Мирген, Ай Хууцын тунмазы Ахсах хыс таап килеедiр. Хан Мирген, ир кӱлӱг i , Хатхыр турадыр, кöрiп: Ахсағы улуғ хыс кiзi, Аңнал тур килеетк е ндег. Арығ сiлiг Ай Хууцынға Айланып, кiр парыбысханнар. 2150 Ах пайзаң ибге кiргенде, Ай Хууцын ырын тохтатхан. Чабал сырайлығ хыс чахсызы, Хомай пӱдiстiг Хыс Хан, Айлан килiп, чоохтап турадыр: “Артых той ид е рге Аран пораан сабааңар!" Чабал сырайлығ Хыс Хан, Сығып, хыйғы салған: “Харағы сiлiг халых чоным, 2160 Хыстын тойын пастаңар! Ооллар, хыстар халбазын, Оолның тойына чыылызыңар! Хыр асхырлығ мал сӱрзер, Хыра сооғып пайлаңар! Тор асхырлығ мал сӱрзер, Тооза öдiрiп т ойлан а р!“ Халых, аймах чон Харлығас чiли хайназыбысхан, Халын тойға чы ы лған чон, 2170 Хара сеек чiли, ыылас турадыр. Оолар, хыстар, чыыл килiп, Орчыхтығ хазан турғысханнар, Орчых алтына от салыбызып, Ойын пастап турадырлар. Халых-чоны, чы ы л килiп,