Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Шойун тақты полға наары кел, пазыбысты. Қара тобур қамчыны пӧтӧлеке шығара Сункелип, пуркелип, тӱжӱрчитқанда, Қамчының алынаң ақ чалын, Соонаң кӧк чалың кел тӱшти. Сыртынаң кел шағана кел, шабыза пергени, 210 Алтын ӧргее иштинге толдура Қызыл чалың чайыл, эртиппарды. Ақ Қаан чатсал қыйғырча: — Қанче да шапсаң, ақ қор ат, — тедир, — Албассым! — тедир. Ийгинчизин, алтын қамчыны Кӧдӱр шығыбызоқ перди. Пӧтӧлеке шығара сункелип, Пазоқ айлантыркелип, тӱжӱртурғанда, Аалынаң ақ чалың, 220 Соонаң кӧк чалың тӱшча: — Ам, Ақ Қаан, — тедир, — Арий тыңарақ шаба перейин, — тедир. Ийгинчизин кел шабыза пергени, Ақ Қааның улуг сағыжы шығыбысқан полтур. Чӱтче полғанда, Улуг сагыжы киргенде, Ақ қор ат эрбеқтепча: — Аларзың ма, Албассың ма, Ақ Қаан? — тедир, — 230 ӱжӱнчизин шапсам, — тедир, — Тыныңны шығара шабызам, — тедир. — Ады читкен Ақ қор ат, — тедир, — Сенең қайа кирқаларга, Алгайым, — тедир. — Оно*, по эрте пайоқ Айдарға кереқ полған! — тедир. Ээде айткелип, Алып тӧлӱ пура шабылды, 240 Алтын ӧргедең пае, шығыбыза перди. Ақ Қаан шойун тақты полдың туркелип, Ой-пай полғанче эрбеқтенча: