Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Чӱгӱрпарып, олоқ аккелеперди аға: — Чақша кескел пағлансал, — тедир. Пазоқ анаң парбодурғанары: пӧрӱги тӱшқалды. — Пӧрӱгим тӱшқалды! — теп ноолғаны, тоқтап. — Сен парганче, — тедир, — мен аккелеперейин! Аккелперди. 7 Эбинге* четтирди: — Ам, — тедир, — сағыштыг ползаң, — тедир, — нӱбе небелерди саткел, чақшы мал албал, — тедир, — пис келери- бис, — тедир, — қарындажымма. Анаң шығып қарындажынға киргени: ол қочайын сӱдоқ шап, одурча. Пир қара албағаны алынап кел салаперди. — Мына, — тедир, — сен маға чақша иштегензиң. О-о, ол қочайын ӱргӱнӱбӱсти. Ургӱнӱбӱзе перип: — Ноо самый нақлатқа тӱшпарғам, — тедир, — мен вы- ручу, — тедир, — ам поңма. Ол турада сатылчаттыр қочайын неви. Ол қочайын невин алып, чииштер арағарын бочкебе алсалды. — Келерибис! — теген. Абу, анаң келгеннери, қыс қарындажыба четтир. Анаң кӧрзе тағ ээллери полтур-но. Анда ижип, чишта чибенчалар, олар — ижип ле ижип. — Перзендағы, — тедир, — мен тайғамның чақша кижиге сағыштыг кижее пертирзиң, — тедир қыс қаарындажы. Ижип-чиибалып, ээде наныбыстылар. Анаң пайлап-чуртап чатқалғаннары. 4. ПЕЙТИҚ ОҚТАН СУҒДЕ КӦДЕНИБЕ 1 Пир черди чатқаннар чоқ кижи и пай кижи — Сарый. А ол чоқ кижиниң тербен полған, пес аш-пуғдай тарткелип. Ааң соонда чиичиң чииштер чоқ, ол бедный кижилер. Пейтиқтери* ол тербени ол Сарыйқаға садысқаннар*. А тербен тартпанча тезе, пейтиқтиң чичең чоқ. Тербен тартқаннарда тезе, ноо пуғдей-аш тӱшчир, пейтик аны чӧр чиипча, ол сытый полған.