Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Панкечеқ мылтығын, сумкечегин азыныбалды, адайакты кӧгдӱрӱбалып аңнап-қуштап чӧрекелди. Кииктин себизин талап, адып чӧреберди. Қуштуң қаразын талап, чӧрдӱ. Адайағы аң-қуш табарға полушча. Анаң учун адайағын Панкечеқ парчын черде абырлап, шеберлеп чӧрче. 29 Ол кӱн эртеберген шенде аң-қушту қанче керегин арты- нар шен адыбалып, эминге тебе парып шықты. Қаморта чолға четкен шенде, мӧзӱк қузуқ кӧрӱп чарбаныпкелип, шығаберди. Қузуқ пажынға четти. Эбире кӧрӱп таңнап тураберди. Пир чанға тебе кӧрӱп, улғап сықтаперди. Одур сықтабалып, қарчы тӱжӱп, алдынаң аара пазып шықты. Пара-пара келгени: қызылкелип, иир киргенде, эминге чет­ ти. Апшый-ӧрекен ӱдӱре шықтылар, оолын кӧрӱп ӱргӱнӱшти, тӧксӱнӱшти турчалар. Апшый адайағын позуна* қырыбалып, сурап тураберди: — Эзе, менин адайағым, айдаперзең, пистиң Панкечеқ, қай- диг кижи полтур? Қайде, абыр-аақташ чӧрдаар? Адай ӱнӱбе қынзыды, кижи ӱнӱбе эрбектеди: — Тың абырақ аңма арғыш полуп, чӧрдӱбӱс. Мени шаппады де, теппеди де, маға тың абырақ полуп чӧрдӱ. Только пирле кереқ сеткипсалдым: қачан аңнап чӧрӱп нанчытқанда орта чолға четкен шенде, мӧзӱк қузуқтың крес пажын шығып одуруп, чер эбире кӧрӱп маттап улғап-сыықтабалды. Ноодаң аара улғады- сыықтады, нооға кӧңну кебирип турду, аны пилип полбансал- дым. 30 «Ноо полған ол? Ноонун учун улғаған* ол? Андығда пол­ за, қайде де чажырып чатса алдынаң аара пилип ле аллары- быс!» — ээде санабалып, ӱйге кирипкелип, оолынаң сурап ту- раперди: — Эзе, оолумай, чажырбан айдаберзең, ноонуң учун сен қара чажында тӧгӱп чӧрчаң? Ноодаң учун пееде ачылғанып улғап чӧрчаң? Қайде қарағын қыза шичип* киргензин? Чоқ пис саға чабал иштедибис па? Чақшы чорук чӧркелип, нооға улғапчаң, нооға қунанчаң? — Слердең артық паза маға ноо кереқ полған? Нанчадып қарақтарым шымықка салыбалғам, анаң аара шичипқалған по­ лар. Слер маға ӧкӱс кижиге туған абам-ичем ошқасаар, ноону санап, ноо кереқ полуп улғачан полған? — тедир.