Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

негип тура парза, сен кӧстепкелип, пажын кӧрӱп, адарзың. Чақшы кӧрӱп адарзың, пашқа қайде, қайде пашқа черинге адар ползаң, атқан оғунға ол алдырбас. Анде* сенда — чоқ, мен- да — чоқ поларым. Улуғ кӱрешти негдиребиси да перзем, ээдоқ чақшыба саға тӧлеберерим, — тедир. 8 Панӱгеш шымық аразынға кирип, чажыныбысты. Ол тем- де чер силгилеберди, тегри кӱзӱрӱжеберди. Алты қулаш сыннығ қара чылан оқча шени адылып, чедетӱштӱ. Ийги сооқ небе ӱдӱре чылыш келдилер: чылан ӱунӱбе қызылыштылар, қорғуштуғ ақсы- ларын адыныштылар. Ақ чылан, қара чылан ақтап кӱреш шықтылар: ӧлзе — ӧлерге, қалза — қаларға, улуг кӱреш, улуғ қабыш полбысты. 9 Чер негилижеперди, ағаш паштары чайқылып турдулар. Азақ алтынаң от шықча, ийги қарақтарынаң шачығ шачылтурча. ӱш кӱн, ӱш қара тоқтабан кӱрештилер. ӱш қонуқтуң пажында қара чылан пистиң ақ чыланыбысты черге чаба пазаберди шабып- тепсеп шықты. Пистиң Панке қайде айтқан сӧзӱн санапкелип, қара чы­ лан пажын кӧстеп адыбысты. Мылтық табыжы соолап эрти, тағлар пажынаң нанқалды. Қара қанма қара чылан пышқырып, шоғрап черге чадып ӧлеберди. Ийги чылан кӱрешкен черге қырық чылға қыйбыранкелип, от ӧспеске қызыра қарым кӧйӱпқалып турду. 10 Улуғ кӱрешке, улуғ қарбашқа ақ чылаңның кӱжӱ шығып, кӧңну қалып тӱштӱ. Ақ пажын кӧдӱрӱп, чылан ӱнӱбе қыжылап турду, кижи ӱнӱбе эрбеқтеп турду: — ӱзӱптурған одумну мен қабызып, кӧйдӱребердиң, ӧлчитқан позумну турғузубалдың, кӱлӱк черге айландырып салдың! Мени алыпқалған улуғ аңчы Панӱгеш ам меең черимге парып, кӧрең, меең абам-ичемниң улуғ сый алып, улуғ алғыш алып кӧрзең, эзе. Маға пазоқ орта мӱнӱп кӧрзең, позумнуң черимге четтирип кӧрейин сени. Панӱгеш аара-пеере кӧрӱнмеди, ақ чыланға мӱнӱбӱсти, ийги қарағын қайаға парчытқанын, қайа келипчитқанын пилбенбо- дурғаны. Ас па, кӧп пе парды. Чылан тоқтап одурду, айтты: — Эзе, меең тыным алған арғыжым, қарағыңны аш кӧрзең!