Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

ге четтире пееде пирда қоруқпады. Ол темди ол ақ чылан, чылан ӱнӱбе қыжылаперди, кижи ӱнӱбе эрбеқтеперди: — Эзе, аңчы Панӱгеш, мени кӧрӱп, қоруқпа, саға мен чабал санап, келбедим, чақша сағышпа келдим. Чақшы сӧс чооқта- жарға*, чақшы черге сени аппарарға келдим-но. Табырақка ме- нең қоруқпан, пеере шықсаң, чооқтажыбалзабыс*! 4 Аны уқкан Панӱгеш чӱрек пожынып, эминең шыға пасты: — Эзен, эзен соғум ақ чылан. Мен саға ноо кереқ полдум, ноо кереқпе келгензин? — теп, сурады. Ақ чылан эрбеқтепшықты: — Сен Панӱгеш, улуг адығчы, атқан оғуң черге тӱшпес ки- жизиң. Сен маға тың кереқ полған учун, сениң сооңнап келдим. Сениң полужуңды сурап келдим. Сен маға полушсалзаң, чақшы- ба мен саға тӧлеп, перерим. Амды маға арта мӱнӱп кӧрзең, қайде мен сени алып апарам. Анаң аара ноо поларын, позуң кӧрерзиң, ноо иштерге. 5 Парар чери чоқ, тоғра парзаң чақшы полбас. Арта келип, мӱнӱбӱстӱ. — Амде*, Панӱгеш, ийги қарағыңны сыпладе мӱнӱбис, ажып, кӧрейин, теп, санабе* Мен айтсам анда ла кӧрерзиң. Ийги қарағын мӱнкелип, чылан черинең негилип, қосқалған шени пилдирди. Ийги қулағы ла сыңлажа перди. Оқча шени адылаберди, улуг салғын урунтурды. Чӱгӱрӱп парче* теерге — азақ соқсуғу пилдирбенче. Учуқ парче теерге қанат сығлағы уғулбанче. 6 Ac па-кӧп пе эрткен темди, чылан тоқтап, турапарды. — Амды, Панӱгеш қарағыңны ажып кӧр, эбире кӧрӱп, таңнап кӧр. Панӱгеш ийги қарағын анаң ажып кӧргени: қайдығ черге келгени, қайдығ черге четкени. Тӱжеп, тӱжӱнге кирбенча, санап, сағышқаде четпен турча! Эбире қадығ тобурақтығ чалбақ чазы пӱк кӧрӱнча. 7 Анаң уқканы: чылан ӱнӱбе қыжылапкелип, кижи ӱнӱбе чооқ- таберди: — Амды, улуғ аңчы сен Панӱгеш, шымық аразынға кирип, чажынып қаларзың, мылтығыңны пелен тударзың. Амоқ ӧлзе — ӧлчең, қалза — қалчаң, улуг кӱреш пашталар. Алты қулаш сын- нығ қара чыланма пистиң улуғ кӱреш полар. Ол улуғ кӱреш