Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

тырабердилер. Кедере пирда парбанпардылар. Қойларды эбире чӱгӱрӱп, пирда черге пожатпанпардылар. Пону кӧрӱп, Соған танзынды. Карға айтқан черге парып, анаң кӧргени, торбыс ла ӧскен чер табыбалды. Анаң кӧрӱп, торбасты қодырыбыза пергени, шинептада шын полтур: по тор- бастың алтында алтын по сыңнаң қалаң чадыбодурча. Чер ӱстӱнде пелең алтынды тереберип калды. 29 Тергенде, кӱн эрткенин пилбенқалды, иир киреберди. Ло­ зунга полғанче терибалды алтынды, наныпкелди. Қойларын адай- лар қачырыпкелип, шуланға суғупсалып, тӱрӱлкелип чадып қадарчаттырлар. Пистиң Соған амды пайлабысты, горяны ундудубысты. Кой- ларды ээллеринге нандырып турапарды. Кемниң пир қой полған, аға ӱшти перча, позуна пирди алча. Кемниң алышқан ийги ийгерепчи полған, аға алтыны перча, ийгини алтурча. Ээлери маттап ӱргӱнӱжӱп, пақтапчалар. Позундаға чақшы полду, пир ӧӧр қой чылылыппарды. Адай- лары тезе ақтап кедере парбан қадарыпчалар. Ээзинге тебе кӧрӱп, ӱрӱп айтчалар: — Ам, ам, пистиң ээзибис, писке пӱтчаң ползаң, ээзибис, пирда кижиге пербес эдибис, пирда пӧрӱгӱ қошта келдирбес эдибис, — тепчалар. 30 Эртен адайларын азырабалып, адайларын позунға перин- геннерин пилерге санабалды. Ӧӧрлуг қойду тегене пожадыбыза- бердилер. Адайлар ааң соонаң чуғӱрӱжӱбизебердилер. Соған чақшы чабыжын, ай сооларынча парды. Адайлар қойларды чӧрчең черинге алып-чедип, қадарабердилер. Кенетке ле пӧрӱ чӱгӱрӱпкелип, уулаберди: — У-у> қарындаштар-адайлар, ачонда пир қучачақ перебер- зар! Мен пир недле шығара пирда небе чиибедим. Маға ачына пераар, қарындаштар! — тедир. Улуғ адайы аны уғуп ачыныбысты, перерге шаланаберди. Кичийи айтча: — Чоқ пистиң саға перчең. Қуча да чоқ, қой да чоқ! Пе- рибиссебис, ээзибис пистиң ноо теп айдар? — Пай, пай, қайтқанзар, қарындаштар, мен слердиң қарын- даштарымым, маға слер қайт ачынмачан полғанзар? Че, айт ла пир қучачақтарың ачығ полза, ачонда қанын соорубаларға пе- рар! — тедир.