Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

26 Сағынышпаска, эзенешти, санашпасқа, мендилишти. Қыс палазы тӱрбӱледе кел силгинибискени, қара чылан полубусту, қыжыланшықты. Қойруғуба шабылысқаны, анда-мында ла кӧрӱнӱпқалды. Пасқан чери пар полақалды, парған чери чоқ полақалды. Алдынаң аара парды, ӧӧрлӱг қойду табыбалды. Анаң кӧрге- ни: ӱш чылға мынара ӱжӱнчузӱнче уқтуппартыр, ужу-пажы пил- дирбенпартыр. Ичези палазын кӧрӱп, пӱдӱнмен паштап, анаң читке-мойдуна арғылысты. Ургӱнӱшкен поларыба, улғажаперди- лер. Палазы қайче полғаның уңнанғанча ла, пажалға шығара чооқтапперди. Пону кӧрӱп, пону уғуп келгенин: ичези чидирби- зе перип, пону ачығын ачын, сыығыдың пӱдӱрӱп чӧрген пол­ тур. 27 Иир киребергенинде, ӱйлеринге тӧбе нанаберип қалдылар. Нанбодуруп, айры иштининде анаң кӧргени: парақ шӱбенин пажында пир қарға одурсалып, по қақтабодурча. Пир чанында парақ қузуқта одурсалып, паза пир қарға кақтабодурча: — Қақ, қақ аргыжым, пӱгӱн керегин қайде полду, немиш таптың ма? Тоқсуң ма? Тиги қарғазы ӱн перишча: — Қа, қа! Эзе, аргыш, мен пӱгӱн маттап тонулуп. Пағаларға кӧп тогыштым, маттап тойганче чиибалдым. Кузуқтаң карга айтча: — Қа, қа! Мен сени артық кӧрӱнчам. Сен тоқсуң, мен тезе аштаптығ, пирда небе табып, чиип полбансалдым. По састың пажында пӱгӱн чӧрдӱм, анда тезе аламна ла торбас ӧсқалтыр. Анаң ол торбастың қазып кӧргеним, аның алтында алғанда ла алтын полтур. Пазы ла пирда небе чоғул. Маға досадно, маға обидно*! Мен аштапчадым! — тедир. Ээде айдып, анаң улғабызаберип, учуғубусту. 28 Аны уғупсалды, наныпкелдилер. Қойларды шулана кийди- ре қачырыпсалды. Эртен Соған ичезинге айтча: — Сен, иче, ӱш чылға мында маттабоқ моғаған поларзың. Сен пӱгӱн чадып тынаныбал, мен чағысқа қадарарга пӱгӱн па- рарбым. Қабалбалды қойларын, анаң аара алтын айтқан черге тӧбе қачырыбысты. Қачырып парыбодурған шенде кенетке ле: чердең шықтылар ба, тегридең тӱштӱлер бе улуғ-кичиғ кӧк адайлар. Силгинижизабердилер, чалғанабердилер, қойруқтарыба* шабыш-