Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

— Мазарға шық сатсаң, «пир муңоқ» теп айдарзың, — те­ дир. — Тискини қолға пербеен, шелизерзиң, — тедир, — ке- дере. Че, анаң ашса, олоқ қочайын келди. Ол қочайын пир муңну санан перибисти. По тискинин қолға пербен, пееде кедере ше- либискени, ноо-ноо пол туғлады палазы келбеен, қаптырбалтыр (қочайынға)! Палазын тилеп, пазоқ анаң парып, олоқ эмичегешке кел кирди: — Ам сен, — тедир, — аланче таппассың, — тедир, — па- лаңны, — Пир Астомның солдат тоғажар, — тедир, — саға пақпырлап, пырлажар. Сен аны пир черпеқ алкел ижирбал, — тедир. 6 Апшый, апшый да эбес, чаш кижи парып, тоғашпарды правда: — Пақпырлап ӧлерге этчам! — тедир. Пир черпеқ албалды, ижирбалды. — Палаңны шығырбаларым! — тедир. Тӱпле кел қағынып, тӱпле кел силгинибискени: Астон салдат: чус шышқанағы полубалды. Қанюшныйға кирибисти, анаң ки- рип, замоқта ады шапкел, палазыба келдилер. Келебергенде, па- зоқ ас чат, кӧп чатқанын пажында абазын айтты: — Ам саа* олоқ қозяйин келер, тискинин қолға пербессиң, позуң тузрап аттыбызарзың — тедир. 7 Қыйаланпарған ай қор ат полубусты палазы. Улуғ мазарға шығыбысқаны, пооқ қочайин келди: — Қанче? — Пир муң! Ақчаны санап, перибскенди ле, қолунға пербен, кедере ноолубасқанда, қочайынын қолға қап парчитса. Палазы келбе- ноқсалды, ол келбен. Ол адың ақкелип, ай қор атты шарчынға пағлабалды, ӧре пағлапсалды. Одур чииш чиипергенде, ылардың алынға чӧрчитқан стряпка қыс палазы кирди: — Албалған адың пооң парчында, малтаба кес шабыс- қам! — тедир.