Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

Ол чииш сураза, чиижин ачынман пер, — тедир. — Қачан тӱште ол саға полужар. Че, ээде чооқтажбалып парчында, шынап: алып чат усча. Анаң по усқаттыр: — Чоқ минде чат усчаң? — теп. Анац по алып айттыр: — По меең тынанчытқан черим. Лучше чииш полза, мени азрыбал. Анац алып чиижин чиивалып, ээдоқ сыбысқа пертир: — Қачан мен кереқ ползам, по сыбысқаны тартсац, мен келипперерим, — тедир. 5 Анац Ақ Қайа эзен-менчи перижбалып, алынац аара парча. Ам ааң парчын чолға пир қадақ алып чат усча. Азы айт­ тыр: — Чиижиц пар полза, қанчы чиижин пар азравал*. Анац пону усқатбалып, сураптыр: — Ноо усчац? — теп. По алып тезе сағын улуғ алчӧрчең кижи полтур. Че, усқанған- да, чииш сураптыр. Позу қанчы чиижин перибистир, анац по сыбысқа пертир: — Қачан кереқ ползам, кӱш полза, по сыбысқаны тартсац, мен келипперерим. Че, анац аара мал айттыр: — Ам пис қааның черинге келеберибис, аац адын уцнаван- чам*, — теп, тептир. Малы айтча: — Ақ Қуйақ қыс чатчытқан чери полар ош. Ааң абазы қаан. 6 Че, анац по қаан черинге четтире ле айттыр: — Мен минде от оттап чӧрерим, сен «ақ кул!» теп қыырзаң, мен келерим. Анац по оол қаанға киртир. Қаанға кирип, қаанба чооқта- жып, қаан сураптыр: — Қайдаң келгезин? — теп. Анац позу айттыр: — Мен Сарығ Қааның оғлы. Позу айттыр: — Мен аны оцнапчам!