Фольклор шорцев: В записях 1911, 1925-1930, 1959-1960, 1974, 1990-2007 годов. - 2010. (Т. 29.)

15 Ады келген-келген озуба, апшыйдың одағының эжигинге пас- келди, аа* кел, ат тоқтабысты. ӱстӱне мӱнген кижизи ийги қарағын нӱӱнсалтыр*, по ла четкенде, анда ла қарағын аш кӧрди. Қарағын кӧре ле одағны кӧрди, одағны кӧрип: — Амды ажа ӧлбессим да, — тедир, — олоқ ӧлчам, теп, санағам, — теп, ӱшкӱрибисти. Апшый поны кӧрип, улуг таңзынды. Ол кижи кӧрбен тың ӱр полған полтур. Кӧргени, паяоқ ошқаш азақ-паштығ, қарақ- қулақтығ, ээдоқ эрбеқтепча, этсе, кижизи шыбын кижиниң чӱӱнни ошқаш эбес. Апшыйды кӧрип: — Табырақ одағыңа ақкир, мени азыра, аштаң ӧлерге эт- чам, — тедир. Апшыйба қуртуяқ, чӱгӱркелип, ол кижини қолдаң қап, чӧлеп чӧр, аттаң тӱжӱрибалдылар, одаға ақкирип, тӧжек- частық салаберип, шеберлеп чаттырсалдылар. 16 Энче-менчениң пажында паяғы кижи керилип усқанды. Ап­ шыйды қыырыбалып, апшыйдаң чиирге чииш сурап кӧргени. Апшый: — По чажымға аңнап чатчам, саға салаберчең табағым да чоқ, — тедир. Соонда ол кижи чалғанчытқанын уқ шыдап полбан, апшый қуртуяғы саара кӧрди, одаң толуғынаң тӱӱзекти шығара тарты- балып, по кижиге кӧргӱспен, одагдың пир чанынға табақ чаза- дыбысты. Ол кижини одурып чиирге айтты. Шағамғы кижи ийги қарақ кӧрбен, шағанаң чииппарды: чии-чии келгенде, пир чарым кӱнге шығара одур чииди. Чарым кӱнниң пажында, арий тосқанда, апшыйдаң: — Ноо теген кижи полчаңзың, миндиг табақты қайдаң алған полдың не? — теп, сурады. Апшый: — Мен по чажымға ай-қара чаштың аразында аңнап чатқан, Аңчы Абышқа поларбын! — тедир. — Аңчы Абышқа сензиң ма? — тедир. — Сеең адыңны уқкам! — тедир. — Мен по аралардың қааны Чаш Қаан пол- чам, — тедир. ӱш кӱнге аңнап шығып, тайғаға азыбызаберип, алты қонсалтырым, асла ӧлбенқалдым, — тедир. 17 Апшый паштап ааң тӱӱзек парын чоқ эдибискен, айтпансалған. Соонда ақтап эрик чоқ ээдебергенде, тӱӱзеген алыбал, по кӧр- гӱскени. Апшый: