Якутские народные сказки - 2008 (Т. 27)

—Дьэ, бу эһи олох сыыһа онорор эбиккит. Мин маастаар- дыым, — диир, дьиибэргии-дьиибэргии, уонна этэр: — Бу кылгас мас­ ка тэҥнии, уһуннарын сарбыйан кэбиһиэҕиҥ уонна хат дьиэни оҥо- Руоҕуҥ, — диир. Сөбүлүүллэр, кини эппитин курдук оҥороллор. Киһи онно маас- таардыыр. Бу дьиэ олус бэт дьиэ буолар. Дьонноро кинини олус хай- гыыллар, биһирииллэр. 5 Бу дьонугар эмиэ балачча өр олорор. Сыньньанар. Сотору буолаат, дьоно кинини олус таптыыллар, кыыстарын ойох биэрэллэр. Онон бу киһи манна ыал буолан, байан-тайан олоотто үһү. 34. ҮС ЫНАХТААХ, ҮС ОЙОХТООХ ТЭЭП-ТЭЭП ОҔОНЬНЬОР 1 Арай былыр үс ынахтаах, үс ойохтоох, оҥочо оҕорор* идэлээх, Тээп-Тээп диэн ааттаах оҕоньньор* баара үһү. Бу оҕоньньор күн тура- тура оҥочо оҕорор идэлээх эбит. Кини күн үрдүгэр туохтааҕар даҕаны бэйэтин аатын ордорор үһү. Онон, баҕар: «Аны дэҥ ааппын умнан кэбиһэн алдьаххай бу- луо», — диэн, уоһуттан түһэрбэккэ: — Тээп-Тээп, Тээп-Тээп, — дии сылдьыбыт. Биир оҥочотун бүтэрэн баран, ууга аньньан дьиппинитээри: — Тээп-Тээп, — дии сылдьан, хара күүһүнэн аньньан, «һуук!» дии- бин диэн, уоһуттан түһэрбэккэ сылдьыбыт аатын умнан кэбиспит. 2 Дьэ, оҕоньньор ыксаабыт. Хайтах* гынан аатын өйдүөҕүн саныы сатаабыт, табахтыы сатаабыт, сыта сатаабыт, олоро сатаабыт. Туох да тахсыбатах. Умнубутун кыайан өйдөөбөтөх. Онтон оҕоньньор ыксаан, ойохторуттан ыйыта дьиэтигэр сүүрэн тахсыбыт. — Дьэ, ойохторуом, ааппын умнан сор бөҕөнү көрдүм. Аатым ким этэ? Этэн абыраан даа, — диэбит. Ону туран ойохторо: — Эчии, эн ааккын билэ сылдьабыт дуо? Ааккын-суолгун билэ сылдьыаҥ ээ, — дэһэн, аккаастаабыттар. —Дьэ, сор эбит, доҕор! Хантан буламмын ааппын өйдүүр муҥму- нуй? — диэн, күөлүгэр төннөн киирэр. Саҥа оҥочону оҥорон көрүөх буолбута, илиитэ олох барбат буол- бут, санаата эрэ аатыгар буолбут. Дьэ, оҕоньньор төрөөрү гыммыт ынах курдук сыт да сыт, тур да тур буолбут, аатын кыайан өйдөө- бөтөх.