Pallas P.S., Flora Rossica. T.1 Ч.2. 1788

Q u E R c U S. QU ERCU S Robur . QUERCUS foliis deciduis oblongis fuperne latioribus: finubus acutioribus angulis obtufis. Lin. fyft. piant. IV . p. 163. n. u . Knorr. delic. hovt. I. t. E 2. Ludwig. effiyp. t. 69. Gmelin. Flor. fib. I. p. 130. Roffice Dub ( 4 yfr&); quercetum Dubrowa ( 4 y 6 poBa). Livonis Ofols. Efthonis Tam. Fennis Tammi. Morduanis Tumd; Tfcheremifiis Tuma; Votjacis Tipi; Voguli sAn ; Tfchuyafchis ftfuman. lataris Eman, fftmcien - agatfch , gallae Mafoe; Nogaice Entem; Bu- charis Emen, Mifcha; in Taurica Mefche, Pilit; Chivenfibus Bulnt; Tureis Mefche; Per/is Pelut , Tfchubifiag\ Curdice Palut ; Arabice Baalnt , Chafcha. Calmuccis Chara-modon (nigra arbor). Georgianis Mucha; Tfchetfchengis Notfch , Puepefch; Andis iVbf; Ingufchis Nefheche; Lazis Mikitz-ul; O/Ferinis Tiddfh , Balas; Tfcherkeffis Shigie; Shifhie. Armenis Kagni, Pevenk , Laina-Taref. Manfhuris Mcmga-mon; Sinenfibus Dfha-fchu; Japonenfibus Kara- m gi; Ciganis Dembos. P er omnem Ruffiam temperatam et auflraliorem paffim nemora efficit et arbuffim fere ubique provenit frequens; fed ab Uralenfi jugo verfus Orientem, una cum Corylo, plane deficit et intra totius Sibiriae fines ignota eft arbor. Certum tamen eft eandem ultra Argunum fluvium et circa Amurem eumque ab auftraliore parte influentes fluvios frequentem denuo occurrere, et adlatae mihi ex Argunenfi regione glandes vulgaribus noftris fimillimae funt vilae, unde vero- fimile fit, a meridionali parte alpeftris jugi, quod Sibiriam includit, per omnem forte Aliam continuari Ipeciem. In maxime borealibus Ruffiae naturaliter deficit Quercus, licet fata usque ultra 6omum gra­ dum vivat, et in Sibiria quoque vigere pofie experimento probatum fit (Pa lL it in .ll. p . 2 / 2 ) . In auftralibus Perfiae fenfim deficere dicitur. Floret apud nos medio Aprilis, in temperatis aeque ac in Caucalo, quem usque in meri­ dionalia promontoria occupat, infigni paffim magnitudine eminens. In campeflribus vero, ari­ dis, limofis ad Dynaprin, Tanain et Volgam raro in truncum aflurgit, le:l vulgo arbuftim , ut ibidem Tiliae et Aceres, vix homine procerior, et ab imo ramulis diffufis luxurians crefc.t, foliis tamen plerumque latiffimis et glandibus magnis atque confertis. Caeterum