Фольклор белорусов Сибири и Дальнего Востока. Ч. 1: Семейно-обрядовые песни и причитания. - 2011. (Т. 31.)
J-76 З + Я - к,-- к - - - ..... ......... - Ні_ праў.дзі _ ва . я ±h - tv n = R = = ка _ лі _ на, Г \ / 1 i1 } J*3J ні_праў_дзі_ва _ я fг ч h s ка _ лі _ на. Ka _ за _ла-цве_сці Д'1 не бу_ ду, = ^ = + = ? = — . — ка _ за _ла-цве_сці не 6у _ ду... Ніпраўдзівая каліна Казала: «Цвесці не буду, Белага цвету не пушчу, Сільных ягадак не ўраджу». Як прышла пара — зацвіла, Белы цвяточык пусціла, Сільны ягадкі ўрадзіла. Ніпраўдзівая Машачка Казала: «Замуж ні пайду, Маладога дятінку ні злюблю». Як прышла пара, дак пашла, Маладога дятінку злюбіла. Разгарелася каліна*, Перед зарёю стоячы, Ў Бога ветріка просючы. — Я цябе, каліна, не ўтушу, Болей іскар’я разнясу. Ай, туша, не ўтуша дробен дождж, Уніме іскар’я Гасподзь Бог. Як расплакалась Вольгачка, Перед сватамі стоячы. Унімаў татачка, не ўнімаў. — Я цябе, дачушка, не ўніму, Болей жаласці задаю. — Унімай мяне, Сярёжка, 1 Здесь и далее: выделенное курсивом 2 Неправдивая калина 2 Сказала: «Цвести не буду, 2 Белого цвету не пущу, 2 Сильных ягодок не вражу». [2] Как пришла пора — зацвела, 2 Белый цветочек пустила, [2] Сильны ягодки вродила. [2] Неправдивая Машечка 2 Сказала: «Замуж не пойду, 2 Молодого детинку не злюблю». 2 Как пришла пора, так пошла, [2] Молодого детинку злюбила. 5. Разгорелася калина, Перед зарёю стоючи, В Бога ветрика просючи. — Я тебя, калина, не втушу, Болей искорья разнесу. Ай, туша, не втуша дробен дождь, Униме[т] искорья Господь Бог. Как расплакалась Ольгочка, Перед сватами стоючи. Унимал таточка, не внимал: — Я тебя, дочушка, не вниму, Болей жалости задаю. — Унимай меня, Серёжка \ не вполне ясно прослушивается.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY3OTQ2