Фольклор белорусов Сибири и Дальнего Востока. Ч. 1: Семейно-обрядовые песни и причитания. - 2011. (Т. 31.)
А как Надзіна мамка Трі разочка усплакнула. Первы разок усплакнула, Как Надзіньку парадзіла. Втарой разок усплакнула, Как Надзіньку вазрасціла. Трэцій разок усплакнула, Как Надзіньку в людзі аддала. — Ай, Божа, мой Божа, Как я Богу ні ўгадзіла. Как я Богу ні ўгадзіла, Как Надзіньку парадзіла. С майго двору коні гонюць, С маёй хаті кублы кацют. А Валеркіна мамка Трі разочкі взрадавалась. Первый разок взрадавалась, Как Валеру парадзіла. Другой разок абрадавалась, Как Валерку узрасціла. Трэці разок ўзрадавалась, Как Валерку пажаніла. — Ой, Божа, мой Божа, Как я Богу угадзіла. На мой двор коней гонют, В маю хату слугу вядуць. В маю хату слугу вядуць, В маю хату кублы кацют. А учора вуціца ўвесь дзень плавыла, Ой, ды люлі, люлі, ўвесь дзень плавыла. А севодня вуціцы Hi відаць стала, Ой, ды люлі, люлі, Hi відаць стала. А как Надина мамка Три разочка усплакнула. Первый разок усплакнула, Как Наденьку породила. Второй разок усплакнула, Как Наденьку возрастила. Третий разок усплакнула, Как Наденьку в люди отдала. — Ай, Боже, мой Боже, Как я Богу не [у] годила. Как я Богу не [у] годила, Как Наденьку породила. С мойго двору коней гонят, С моёй хаты кублы катят. А Валеркина мамка Три разочка взрадовалась. Первый разок взрадовалась, Как Валеру породила. Другой разок обрадовалась, Как Валерку узрастила. Третий разок взрадовалась, Как Валерку поженила. — Ой, Более, мой Боже, Как я Богу угодила. На мой двор коней гонят, В мою хату слугу ведут. В мою хату слугу ведут, В мою хату кублы катят. А учора утица Весь день плавала, Ой, да люли, люли, Весь день плавала. А сегодня утицы Не видать стало, Ой, да люли, люли, Не видать стало. 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 2 314.
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY3OTQ2