Фольклор белорусов Сибири и Дальнего Востока. Ч. 1: Семейно-обрядовые песни и причитания. - 2011. (Т. 31.)

Зялёны трэснічык расчынаіцца, Сізая пер’ейка ні хаваецца. А ездзіў Сашэнька па полюшку, А ездзіў Сашэнька па городу. — Ці відзіў, Сашэнька, сваю Надзіньку? — Як толька ка двару пад’ізджаю, А мая Надзінька па двару ішла. Hi ўзнаць-распазнаць за баярамі, ўпірадзі ў яе баяры йдуць, А ўзадзі ў яе цымбалы б’юць. Толькі знаць-распазнаць па галовачкі: Залаты тьвяточкі пабліскаваюць. Шоўкавы лентачкі папыхываюць. Зелёный тростнйчок расчйнается, Сизое перьейко не ховается. А ездил Сашенька по полюшку, А ездил Сашенька по городу. — Ти видел, Сашенька, свою Наденьку? — Как только ко двору подъезжаю, А моя Наденька по двору ишла. Не узнать-распознать за боярами, Впереди у неё бояры йдут, А [по]зади у неё в цымбалы бьют. Только знать-распознать по головочке: Золоты цветочки поблёскивают, Шёлковы ленточки попыхивают. (Вся.) НЕВЕСТА ОЖИДАЕТ ЖЕНИХА 180 . 74-76 Ча.го ти.бя , Ми.ша.чка, до.ўганет, ча_го ти.бя Ми.ша.чка, до.ўга нет? Чаго тибя, Мишачка, доўга нет?* Тибя давно Катячка уже ждеть. Да паслала б пасла — не смею, Написала б письмо — не ўмею. А сама б пашла — баюся, Широкая дарога — ўтамлюся. Да на той дарозе старажи, Ой, яны ж мяне паймають, Да па русай касе надають. Да ни няделячку ханавала, За адин вичарок прапала.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY3OTQ2