Тувинские героические сказания: Хунан-Кара. Боктуг-Кириш, Бора-Шэлей. - 1997. (Т. 12.)

Эмешкен-даа чүме чок, Эмирилген-даа чуме чок, 80 Тос чылда төрүвейн барган Дошкун сарыг бези Боозай берген-не турар Бооп-тур эвеспе оң. "Хой назылыг, 85 Кодан чыдынныг кижи Бо назыда Эки чүме көөр чүме Эвес деп бе?" — дээш, Хыртың-Шокар аскырның 90 Чырыын чара тырткаш, Чеден шарының кежи-биле Сезиглеп тургаш шарып кагган Алдын довурзак кымчызы-биле Хыртың-Шокар аскырның 95 Саарын чара каккапггың, Сайын-Куу хавырчы-даа, Ырлавас боду ырлаан-даа, Сыгырбас боду сыгырган-даа, Куу туманын дүжүрүпкен 100 Халыдып орган иргин ийин. "Эл болду бе, Чаа болду бе! Чүү болду?" — деп, Ара-албатызы 105 Сүртеп турар болу берген туруп-тур. Хаан, кадын-биле Үне халыжып кээрге, Кырганы шаандакы-ла Сайын-Куу хавырчызы 110 Аныякта чаңын Чаңнай берген, Аныякта аажызын Аажылай берген Чоруп олурар бооп-тур. 115 Какпышаан, келгештиң, Хаан кижиниң аъдын Баглаар баглаажынга, Хыртың-Шокар аскырны Үш ораай каккаш, 120 Өлүг доңнук-биле Доңнап-баглап кагганггың, Хаанның көдүргезиндиве