Тувинские героические сказания: Хунан-Кара. Боктуг-Кириш, Бора-Шэлей. - 1997. (Т. 12.)

Эъдин дөгерезин быжыргаштың, Хунан-Карага чидиртип, 3860 Аяк хире Кызыл үрүлезин Тарбыдааштың, Муң шидизин шидиледип, Муң илбизин илбиледип, 3865 Чидиртип-даа турган иргин ийик. Хунан-Караның күжүнге Хуннүң-не Хунан кара буганың Күжү хире 3870 Күш немежип турган иргин ийин. Каш-ла хүн чиртирге, Дээрлерниң Демир-Мөгезин Тевектептер дээрге, Делегейниң делгеми-биле 3875 Алдырбайн туруп-тур. Кажыктаптар дээрге, Каптагайның делгеми-биле, Хартыганың кашпагайы-биле Алдырбайн турган иргин ийин. 3880 Бир-ле тудужунга кээп, Туда соп алгаштың-даа, Чүү боор Ак-кара булуттуң аразы-биле-даа Тырыкылай соп эккелгепггиң-даа, 3885 Хунан-Кара Кара черин сирт кылдыр, Каң дээрин Кыңгырт кылдыр-даа Демир-Могени каап алгаш, 3890 Олурган иргин ийин. Кара ыяш уннуг, Час баштыг Хаш соруулдуг даңзазынга Калчаа кызыл таакпызын 3895 Хайыңайндыр тыртып-даа, Хунан-Караның суксуну Хана берген олуруп-тур эвеспе аан. "Өлген кижиниц Сөзүн дыңнаар, эжим, 3900 Өлген инектиң Ханын шанчар, эжим, Сөзүң домааң домактан!" — дээштиң,