Тувинские народные сказки. - 1994. [Т. 8.]

— Э-э, оглум, элекке далажы берип-тир сен, чаш бодуң чанчарай бербезин, аныяк бодуң эсти бербезин, Дошкун-Сарыг хаан дээрзи 760 кижи эъдинге покпээн, кижи ханынга хырны дуптелбээн чылбыга-дайзын боор—деп, олуруп-тур эвеспе оң. — Булутай-Эге хаанның айбызы деп чүң боор, 765 сээң адаң эки чоруур шаанда эдилеп чораан ширээзи-ле болгай—дээрге, оол кайгааиг —Мээң адам ону кайын эдилеп чораан боор—дээш, аъдын хаккаш, ыңай бооп чорда 770 ашак дедир кый деп чугаалап туруп-тур: — Улугну хүндүлээр, бичени сургаар деп чүве бар болгай, үш дээрниң кырынга чоруп орарыңга, 775 чавыс аъттың эзер тепсезинден, бедик аъттың эзеңги таваандан кестип калган каалама кара орук бар боор, 780 олап хап орарыңга, оруктуң ийи чартыында ийи хунан инек дег дербелчин кара даштар турар, ол даштарның кырында 785 ийи аш-кара кускун эдип орар эвеспе — деп-тир эвеспе. Ол ийи аш-кара кускун соңгу чүкче көрүп эдип олурза, аткылап каар сен, бурунгаар көрүп эдип олурза, 790 бараалгап чолукшуп эртер сен — деп-тир. Ооң чанында дөң черни оя теп, кадыг черни каза теп үнген дамырак кара суг бар, аъдың болгаш бодуң 795 аңаа дыштанып хонуп аар сен—деп чагып, чугаалап-тыр эвеспе.